Fratsen lente

 

De lente is alwear begonnen een van de mooiste joargetieden, noa al `t gedram van de verkiezingen is dat `n hele opluchting.

Ik had de boek der wal vol van, van al dee slijmende politici dee oe van alles wies maakt. Noe is der wear `n nieuwe partie op e stoan en den krig ja zowat de meeste stemmen. Dat is toch een teken an de wand veur de gevestigde orde dat ze neet good gengs bunt. Zo noe en dan mot ie efkes met de harke deur het land um wear liekegeid te kriegen. Efkes alles op de schuppe um wear een vruchtboar land te kriegen. Ieder is der helemoale kloar met.

Het milieu dit het milieu dat extra beveiliging oaveral. Leu dee `t gewear pakt en mekeare daale scheet. Wat een armoo is `t an `t worden. Dit mot toch eigenlijk met ons verstand neet mear meugelijk wean. Het hult nooit op hoe wies at wij ok denkt te wean. Hoppen dat de lente de leu wear tot bezinning brech.

De lente; alles kump wear in knop en de earste beume hebt alwear blad en dat geet allemoale vanzelf prachtig toch. Zo was der vergangen wekke ok `n old menneke zien veurtuin an `t ummemaken. Het gong allemoale arg langzaam en ziene vrouwe werd der biekans hoaste kriebelig van. Toen he soavonds bie de vrouwe veur de heard zat zeg de vrouwe: foj, foj wat duurt `t toch dat ummemaken.  Joa zeg `t menneke moar ik wordt steeds af eleid. Af eleid? zeg de vrouwe . Joa zeg `t menneke der komp zovulle mooie vrouwleu langs fietsen en dan mag ik gearne efkes kieken. Wat noe zeg de vrouwe bun ik neet good genog mear. Joa joa zeg `t menneke moar joa `n olden geit as ikke lust ok zo noe en dan nog wal eens `n greun bleadje.